P.

Przyczyna wszechcałości jest jak zimowy, rwący potok. Jej nurt wszystko poniesie.

Człowieku, cóż więc?

Czyń to, czego teraz domaga się natura, podążaj naprzód o ile ci dano, i nie rozglądaj się wokół, czy ktoś o tym wie. Nie żyj nadzieją na ustrój Platona, ale ciesz się z najmniejszego postępu, a jego wyniku wcale nie uważaj za znikomy. Jak marni są Ci maluczcy, ich zabiegi polityczne, ich – jak sądzą – filozoficzne działania.

Sam bzdury! Kto zmieni ich przekonania? A bez zmiany przekonania cóż innego niż niewola narzekających, choć udających, że dali się przekonać? No Dalej! Mów mi o Aleksandrze, Filipie i Demetriuszu z Faleronu. Pójde ich śladem, jeżeli widzieli, czego chce wspólna natura i uczlyi samych siebie podążania jej drogą. Jeżeli zaś odgrywali tragedie, nikt nie skazał mnie na ich naśladowanie. proste i skromne jest dzieło filozofii. Nie odciągaj mnie ku nadętej wzniosłości.

Reklamy

~ - autor: anythinglady w dniu Kwiecień 12, 2012.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: